Wie regelmatig door het ‘fruit parking district’ rijdt of er een rondje wandelt, merkt het direct: nog vóór je iets ziet, kondigt de geur zich al aan. Een herkenbare mix van (rottende) fruitlucht, met name afkomstig van de verwerking van citrusafval.

De toekomstige woonwijk De Stationstuinen (met circa 4.000 woningen) komt midden in deze omgeving te liggen. Dat betekent dat geurhinder niet is uit te sluiten, door omstanders vaak omschreven als een zurige of licht rottende citruslucht. 

De bedrijven die deze geuren veroorzaken, zijn al jarenlang onderdeel van het lokale economische landschap. De uitdaging bij de ontwikkeling van De Stationstuinen ligt dan ook in het zorgvuldig combineren van wonen en bedrijvigheid. Gemeente en ontwikkelaars zullen moeten onderbouwen dat de leefkwaliteit voldoende gewaarborgd is en dat eventuele overlast binnen acceptabele grenzen blijft.

Een geruststellende gedachte, al zegt het weinig over wat je neus precies ervaart.

Misschien vraagt deze situatie ook om een creatieve benadering. Waar langs snelwegen geluidschermen worden geplaatst, zou hier gedacht kunnen worden aan ‘geurschermen’: groene buffers of slimme inrichtingselementen die niet alleen het zicht verzachten, maar mogelijk ook bijdragen aan het sturen of beperken van geuroverlast. Geen wondermiddel, maar wel een sympathieke poging om de leefomgeving aangenamer te maken.

Voor toekomstige bewoners betekent dit dat zij niet alleen kiezen voor een woning, maar ook voor een omgeving met specifieke kenmerken. Juist nu is er ruimte om deze aandachtspunten zorgvuldig mee te nemen, zodat de wijk straks niet alleen op papier aantrekkelijk is, maar ook in de praktijk een prettige leefomgeving biedt met alles wat daarbij hoort, inclusief de geuren.