Uit recent onderzoek van CE Delft blijkt dat Nederland de klimaatdoelstellingen voor 2020 kan halen door drie van de vijf kolencentrales te sluiten. In Rotterdam staan er twee. Mooie kans vindt de plaatselijke fractie van GroenLinks om een ‘’stevige bijdrage te leveren ter voorkoming van de naderende klimaatramp.’’

Verder staat in het vorige maand gepubliceerde rapport dat er voldoende elektriciteit is om het sluiten van deze centrales op te vangen zonder grote prijseffecten voor de consument, aldus de raadsleden Leewis en Postma.

Eén van de twee Rotterdamse kolencentrales, de Engie-centrale, is recent verkocht. ‘’Op basis van de berichtgeving blijkt dat deze centrale circa 200 miljoen heeft gekost en tussen nu en 2027, ter waarde van 220 miljoen euro subsidie voor de bijstook van biomassa ontvangt. Dit bedrag kan ook ingezet worden om de centrale te sluiten’’, aldus de twee groene politici, die hebben uitgerekend dat dit 3.000.000 ton CO2 per jaar en miljoenen aan subsidies bespaart.

De planning is dat de kolencentrales op de Rotterdamse Maasvlakte pas sluiten in 2030. GroenLinks ziet dit als een gemiste kans en vraagt daarom, met de conclusie van het rapport van CE Delft in de hand, alsnog aan het stadsbestuur of het sluiten van twee Rotterdamse kolencentrales een kostenefficiënte manier is om te zorgen dat de nationale klimaatdoelen voor 2020 worden gehaald?

620 doden in 2013

Het onderwerp kolencentrales strekt zich in Rotterdam uit over in principe vier wethouders. Het gaat over milieu (Bonte), werkgelegenheid (Moti), economie (Kathmann) en de haven (Van Gils). Zodoende worden ze alle vier gevraagd of het wellicht toch handiger zou zijn om de 220 miljoen euro SDE-subsidie niet te gebruiken om bijstook van biomassa te betalen, maar om dit bedrag in te zetten om de Engie-centrale te sluiten?

En om aan te geven dat het hun ernst is, zover men dat al niet wist, voegen Leewis en Postma eraan toe dat zij hebben gelezen dat de Health and Environment Alliance en het Climate Action Network inschatten dat – als een jaarvoorbeeld - in 2013 in Nederland door de vervuilingseffecten van kolencentrales 620 mensen zijn overleden.

Automatisch betrekken ze op die manier ook de vijfde wethouder (De Langen van Gezondheid en Zorg) bij de problematiek, want - vragen ze - ‘’hoe groot is het effect van de Rotterdamse kolencentrales op de luchtkwaliteit en de gemeten waarden SO2, NOx en fijnstof PM10 in Rotterdam en daarbuiten? Wat is de gezondheidsschade van luchtvervuiling door de twee kolencentrales voor Rotterdammers en Nederlanders en hoeveel vroegtijdige sterfgevallen, verlies aan arbeidsuren en verlies aan kwaliteit van leven zijn te wijten aan die kolencentrales?’’