Ruim vijftien jaar lang organiseerden ze wekelijkse bijeenkomsten, uitjes en andere activiteiten voor de soos in Slikkerveer. Het aantal deelnemers is sinds 2003 teruggelopen van 35 toen naar 20 nu. Wat gebleven is: de waardering van de deelnemers voor de vrijwilligers die hen elke week een leuke middag bezorgen. 

Het 50-jarig jubileum van Soos Slikkerveer vonden vrijwilligers Ada van der Waal (78 jaar), Wil van Kooten (82 jaar) en Sonja van Bennekom (74 jaar) een mooi moment om het stokje over te dragen. Sonja: "De jubileumbijeenkomst was grandioos. Een mooi afscheid."

Gewoon proberen
Toen Ada begon als vrijwilligers, moest ze veel zelf ontdekken. "De toenmalige vrijwilligers moesten stoppen door ziekte. Ik wist nog van niks en ben gewoon gaan proberen. En ik heb Wil gevraagd of zij me wilde helpen. Wil: "Ada en ik kenden elkaar van een reis naar Spanje. Toen ze me vroeg, zei ik dat ik het wel een poosje wilde doen. Dat werd een lang poosje, want het was best leuk."

Om een derde vrijwilliger te vinden, werd een advertentie geplaatst. Daar reageerde Sonja op. "Ik had 25 jaar bij de PTT gewerkt, maar moest er toen uit. Ik wilde wat doen en heb gesolliciteerd." Sonja kende Ada en Wil niet, maar het klikt nog steeds goed. 

Taakverdeling
Meestal bedacht Ada wat ze gingen doen. "Dan overlegde ik met de andere meiden en beslisten we met z'n drieën wat het zou worden." Wil deed meer praktische dingen: "Tijdens de bijeenkomsten deelde ik de koekjes uit en haalde ik het geld op. Sommige deelnemers hebben wel eens extra hulp nodig, maar dat lukte me niet goed meer." 

De lief-en-leed-pot beheerde Sonja: "We kochten een cadeautje voor deelnemers die jarig zijn en stuurden een kaartje naar deelnemers die ziek zijn." De vrijwilligers gingen niet op bezoek bij deelnemers. "Als een deelnemer ziek was, dan belden we even. Soms belden we met de kinderen, bijvoorbeeld als ze erg ziek waren."

Ereleden
Wil: "We hebben nooit opzeggingen gehad. Deelnemers blijven lid tot ze overlijden." "Of tot ze niet meer kúnnen komen", vult Sonja aan. "Dan worden ze erelid."

Het contact tussen de deelnemers is heel goed: de leden komen trouw en zijn erg betrokken. Ada: "Sommige deelnemers zijn vriendinnen en anderen wonen bij elkaar in de buurt." Wil: "Iedereen zit altijd op een vaste plek aan dezelfde tafel." Ada, Wil en Sonja blijven straks een poosje weg bij de soos. "We willen de nieuwe vrijwilligers niet in de weg lopen. Zij moeten de kans krijgen om het op hun manier op te pakken", aldus Sonja.

Piano
Voor de jubileumbijeenkomst dook Ada in het verleden en zij ontdekte een mooi verhaal. "Toen de soos - toen met een zangkoor - verhuisde naar de nieuwe locatie, konden we de piano uit de kerk niet meer gebruiken. Een deelnemer heeft daarom het Prins Bernhard Cultuurfonds aangeschreven. Dat schonk toen een piano. Nu het koor is opgeheven, is de piano verhuisd naar de Riederborgh. Daar staat hij nog steeds."

Aan hun tijd bij de soos hebben Ada, Wilen en Sonja goede herinneringen. Wil: "We hebben goede dingen gedaan voor de deelnemers en waren een luisterend oor." Sonja vindt dat ze erg verwend zijn: "We hebben bloemen, een orchidee en een cadeaubon gekregen. De deelnemers waarderen wat we hebben gedaan." Ada besluit: "We hebben een mooie tijd gehad en veel leuke dingen gedaan. Hopelijk blijft de soos nog lang bestaan."