Goud of inhoud

mainImage
Goud of inhoud

Dagelijks kijk ik even op mijn Facebook en kom je het nodige aan filmpjes tegen. Een filmpje van een Boeddhist raakte mij. De Boeddhist vroeg aan het publiek: “Je hebt zin in kokoswater. Gewoon het vocht uit een kokosnoot. Smaakt dat anders als het uit een gouden, kristallen, gerecycled glas of plastic beker komt? Het gaat toch om de inhoud en niet om het omhulsel?”
Hij nam de proef op de som. Het smaakte vanuit elke beker het zelfde. Wat was het verschil? De gouden beker ziet er misschien mooier uit qua verpakking dan het plastic bekertje.

De boeddhist trok deze vergelijking door naar ons als mensen. Maakt het uit of je veel geld hebt, een huis, een auto of dat je niks hebt en je kleding moet halen bij een kledingbank? Gaat het om wat iemand heeft óf hoe iemand is? Net zoals de inhoud van de bekertjes gaat het ook bij de mens om de inhoud. Is deze nu echt anders bij iemand die weinig heeft, dan bij iemand die ogenschijnlijk alles lijkt te hebben? Misschien leeft een arm persoon wel een veel rijker leven. Denk aan liefde en vriendschap om je heen. Wie zal het zeggen?

Hoe vaak kijken we niet op tegen iemand, die het in onze ogen gemaakt heeft? Dit doet me denken aan een voorval bij een vroegere werkgever van mij. Ooit moesten er in het bedrijfsleven handtekeningen van directeuren gehaald worden om uitbetalingen te kunnen doen. Soms was ik de klos. Altijd een puzzel want je moest er minimaal twee hebben. Nu zaten er drie oudere directeuren in één kamer. Niemand durfde daar handtekeningen te halen, ze waren hele belangrijke, maar ook knorrige oude, mannen. Geen feestje om daar binnen te stappen en je durfde er niks van te zeggen, je keek tegen ze op. Soms moest je wel, had je geen andere keuze. Tot één van de mannen door kreeg dat ik Indische roots heb. Laat het nu net zo zijn dat hij ooit in Indie had gediend. Hele verhalen kwamen er. Ze kwamen alle drie los. Het ijs was gebroken. Zelfs een kopje koffie erbij. Zij genoten, ik genoot. Met de benodigde handtekeningen op zak kon ik weer retour naar mijn afdeling. Mijn collega’s keken mij aan; heb je er erg van langs gekregen? Je bleef zolang weg? Ze verbaasden me over mijn ervaring. Sindsdien was ik de pineut als er iemand naar de drie mannen moest. En dat deed ik met plezier, het bleken hele mooie mensen te zijn. Volgens mij genoten ze zelfs van de mooie verhalen die ze konden vertellen.

Hoe vaak plakken we niet een etiket op mensen naar aanleiding van datgene wat we zien? We (ver)oordelen vaak al op het wel of niet hebben van een status, bezittingen. De ervaring met de drie hele belangrijke, maar ook knorrige, mannen heeft mij wel een les geleerd die mij altijd is bijgebleven;

Het maakt niet uit wat iemand wel of niet aan bezittingen of status heeft. Uiteindelijk gaat het bij iedereen om de inhoud. Uiterlijk straalt, maar innerlijk bepaalt (Boeddha)

Karin Kayadoe
Raadslid Leefbaar Ridderkerk


Foto: Digitaal Dagblad