Elk voorjaar kijk ik er naar uit. Het moment dat je zaadjes in de grond kunt gaan stoppen. Om vervolgens vol ongeduld te gaan wachten tot ze gaan ontkiemen. Een feestje vind ik het elk jaar weer. Het liefste dan ook nuttige plantjes kweken, waar ik in de keuken na het oogsten ook nog wat mee kan doen. En misschien wat uitdelen, omdat er heel veel vruchten aan de plantjes zitten.

Dit keer had ik geen zin om te wachten op het voorjaar. Hier in huis worden veel avocado’s gegeten. Nu had ik al eens bij een van mijn kinderen gezien dat je een avocado-pit kunt laten ontkiemen. Men neme een pit, steek er 3 cocktailprikkers in, zodanig dat hij in een glas kan hangen. Het glas vul je vervolgens met water en dan wachten, wachten en nog eens wachten.

Tja en daar zit nu net mijn probleem. De ideale omstandigheden had ik gecreëerd voor de pit. Schoon gemaakt, netjes de prikkers er in, vers water. Niks wat de pit zou moeten weerhouden om wortel te gaan schieten. Een beetje ongeduldig was ik wel.

Dagelijks een praatje er tegen. Elke keer kijken of er al een wortel kwam….Regelmatig het water ververst. Zonnetje erbij en nee hoor de eerste pit vertikte het. Zo gauw geef ik niet op. Gewoon met een nieuwe pit het opnieuw geprobeerd. Weer de ideale omstandigheden. Alleen dit keer niet het praatje, niet de wortel bijna uit de pit gekeken. Wel natuurlijk regelmatig het water verschoond. Eigenlijk moest het zelf op eigen kracht zijn werk doen.

En ja hoor, na enige weken kwam DE wortel. Glimlachend heb ik er naar gekeken. Nu komt er heel voorzichtig een heel minuscuul plantje tevoorschijn piepen. Volgens de plantenboeken was het nu ook tijd om de kiemer te gaan vertroetelen, door hem in de aarde te vlijen. Hij staat nu vol verwachting in mijn vensterbank. Ik ben benieuwd! Over 6 a 7 jaar (volgens de boeken) zou ik mijn eerste vrucht kunnen gaan oogsten. Dat geduld ga ik opbrengen.

Dat geduld van mij werd aardig op de proef gesteld. Mijn uiterste best gedaan die eerste keer, vertroetelen ten top en dan mislukt het gewoon. Toch wel een beetje teleurgesteld. Maar ook ervan geleerd en de tweede keer was het dan toch eindelijk bingo. Het is gelukt.

Wat leer ik nu hier weer van? Soms kun je met alle beste bedoelingen van de hele wereld proberen om iets vooruit te krijgen of te laten ontwikkelen, maar vergeet je dat teveel bemoeienissen soms juist averechts werken. Je beter een goed klimaat kunt scheppen, waarin men kan gedijen. Vertrouwen hebben in eigen kracht. En soms heeft het misschien niet zo moeten zijn. Ik heb weer wat geleerd van de natuur.

Karin Kayadoe
Raadslid Leefbaar Ridderkerk

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Ridderkerk? Gratis abonneren!