Sloffend met mijn schoenen door de bladeren die nu overal liggen, schop ik de bladeren voor me uit. Hele bergen zoek ik op. Zalig, lekker er doorheen banjeren. Ondertussen geniet mijn hond er ook van. Er ligt toch zo nu en dan een stokje tussen waar je achter aan kunt rennen als je vrouwtje er een schop tegen geeft.

Zo gewoon dat de bomen hun bladeren laten vallen, lekker in de ruststand gaan om straks in het voorjaar weer met frisse moed een nieuwe start kunnen maken. Prachtig ook de paddestoelen die nu weer hun kop boven de grond steken. Al wandelend is er zoveel moois te zien. En toch vinden we het zo gewoon dat het gebeurd.

Heerlijk ook om lekker een frisse neus te halen en lekker je gedachten de vrije loop te laten gaan. Even de week aan je voorbij te laten trekken, het te ordenen in je gedachten. Zodat je weer fris en fruitig de nieuwe week in kan gaan.

Op gemeenteraad niveau zijn we druk bezig geweest met de begroting. Een scala van moties en amendementen zijn weer ingediend en wel of niet met een meerderheid van stemmen aangenomen. We zijn een gezonde gemeente. Prettig; we gaan toch over uw en mijn geld. Het is het jaarlijks hoogtepunt van het politiek jaar. Gelukkig zonder de entourage van de derde dinsdag in september oftewel Prinsjesdag. Geen gekkigheid met hoedjes, zien en vooral gezien worden. Gewoon gewoon. En zo hoort het ook.

Gewoon is het ook dat er kinderen in mijn huis wonen. Of eigenlijk dat was gewoon. Ze vliegen uit. Van de week zag ik een prachtige baby in een kinderwagen en dan gaan je gedachtes toch ook weer terug. Het moment dat je kind geboren wordt. Wennen. Je leven wordt bepaald door slaap, voeding en wakker ritmes van een kleintje. Ze groeien op. De afhankelijkheid wordt steeds een beetje minder. Het is goed, het hoort bij de ontwikkeling. Totdat ze uiteindelijk hun eigen stek vinden. Oef, een klein beetje lege nest syndroom komt om de hoek kijken. Maar het is goed, ik moet er toch ook niet aan denken dat ze heel hun leven aan moeders rokken blijven hangen. Het zal wennen zijn. Maar ongetwijfeld komen er weer andere dingen voor in de plaats. Dat ze goed en lekker in hun vel zitten is wat mij gelukkig maakt, meer heb ik niet te wensen.

Als ik alles zo eens overdenk doet het me toch denken aan het nummer van Elton John uit de Lion King; Circle of Life. De kringloop van het leven. En in die mallemolen van het leven, draai je allemaal je eigen rondje mee……

Karin Kayadoe
Raadslid Leefbaar Ridderkerk