‘Mama ik ben een jongen’ zijn woorden die als ouder voor altijd in je hoofd blijven rondmalen. Het horen van deze woorden en het effect hiervan worden in het boek van Astrid Seip (geboren in Spijkenisse, woonachtig in Ridderkerk) beschreven. ”Mama, ik ben een jongen’ – Mijn kind is transgender, leven met genderdysforie’ van Astrid Seip is verschenen bij Uitgeverij Boekscout.

Op zijn vierde vertelt Kay, dan nog Britt, dat hij geen meisje meer wil zijn. In dit boek neem ik u mee langs de wegen die wij bewandelen. Vanaf Kay zijn vierde jaar, tot nu. Soms heel moeilijk begaanbare wegen, soms wandelen we er zo overheen. Het leven met genderdysforie binnen ons gezin en hoe wij moeten dealen met de (voor)oordelen van de maatschappij en de wereld om ons heen. ‘Mama ik ben een jongen’ zijn woorden die als ouder voor altijd in je hoofd blijven rondmalen, wetende dat het traject wat gevolgd moet worden loodzwaar is. Maar waarbij acceptatie van je kind altijd op de eerste plaats blijft staan.

Astrid Seip (Spijkenisse, 1981) woont in Ridderkerk. Vijftien jaar getrouwd en moeder van drie kinderen. Astrid heeft altijd al een liefde voor boeken en schrijven gehad. De stap om dit boek te schrijven was geen makkelijke. Haar ervaringen als moeder van een kind met genderdysforie waren confronterend, het schrijven ging dan ook gepaard met de nodige tranen. Toch hoopt ze met dit boek ook andere ouders of mensen met weinig ervaring over dit onderwerp tot steun te kunnen zijn of te kunnen helpen om meer te weten te komen over genderdysforie en de acceptatie daarvan.